Rękawice ochronne – kategorie i normy bezpieczeństwa
Rękawice ochronne należą do środków ochrony indywidualnej i dzielą się na trzy kategorie w zależności od stopnia zagrożenia przed którym mają chronić:
- Kategoria I - charakteryzuje rękawice o konstrukcji prostej czyli rękawice robocze stosowane wyłącznie w przypadku minimalnego ryzyka. Rękawice z tej kategorii chronią przed zabrudzeniem, powierzchniowym uszkodzeniem naskórka, detergentami o delikatnym działaniu chemicznym oraz temperaturą do 50º C czyli głównie prace ogrodowe, sprzątające, lekkie prace monterskie i związane z logistyką. Rękawice te powinny też spełniać wymagania podstawowe i być zgodne z normą EN 420, która odpowiada za przyznanie znaku CE.
- Kategoria II – charakteryzuje rękawice o konstrukcji pośredniej stosowane w przypadku średniego ryzyka. Do tej kategorii zaliczane są rękawice chroniące głównie przed urazami mechanicznymi i muszą być one poddane niezależnym testom w notyfikowanych laboratoriach Po pozytywnej weryfikacji muszą one otrzymać akredytację od jednostki notyfikowanej wystawiającej certyfikat.
- Kategoria III – charakteryzuje rękawice o konstrukcji złożonej stosowane przed bardzo wysokim ryzykiem wystąpienia poważnych urazów zagrażających zdrowiu i życiu. Zapewniają ochronę m.in. przed agresywnymi substancjami chemicznymi i biologicznymi, ochrona przed temperaturą > 100ºC i poniżej – 50ºC, urazy przed przecięciem pilarką łańcuchową, ochrona przed elektrycznością, ochrona w spawalnictwie itp. Wszystkie te rękawice ochronne muszą być poddane niezależnym testom w notyfikowanych laboratoriach i muszą one otrzymać akredytację od jednostki notyfikowanej wystawiającej certyfikat. Kod identyfikacyjny jednostki notyfikowanej (cztery cyfry) zostaje wówczas umieszczony bezpośrednio na rękawicy po oznakowaniu CE, np. CE 0425.
