Obuwie ochronne, jak nazwa wskazuje, przeznaczone jest do ochrony stóp i nóg przed czynnikami zewnętrznymi mogącymi powodować różne uszkodzenia mechaniczne, uszkodzenia stóp związane z agresywną chemią, oparzenia lub przed działaniem ciepła, zimna i wilgoci. Obuwie ochronne najczęściej ochroni przed kilkoma rodzajami zagrożeń jednocześnie. Stopień ochrony zależy głównie od materiałów użytych do ich wykonania, konstrukcji obuwia i od ewentualnego wyposażenia w elementy dodatkowe takie jak: podnoski chroniące palec stopy, wkładki ochronne odporne na przebicie, ochrony śródstopia i ochrony kostki. Prawnym obowiązkiem każdego producenta jest właściwe oznakowanie obuwia ochronnego. Oznakowanie powinno być bardzo czytelne, trwałe i nie może ulec zatarciu nawet po długim użytkowaniu. Dodatkowym wymogiem jest dołączenie do obuwia napisanej w języku polskim instrukcji użytkowania, konserwacji i przechowywania.
Oznakowanie obuwia musi zawierać:
Obuwie ochronne zgodne z normą EN ISO 20345 jest obuwiem ochronnym bezpiecznym, oznaczonym literą „S” po której występują dodatkowe oznaczenia np. SB, S1, S1P, S2, S3, S4, S5.
Obuwie ochronne podlega dyrektywie Unii Europejskiej 2016/425 i dzieli się na trzy grypy ochrony ze względu na podział zagrożeń:
Przeznaczeniem obuwia ochronnego jest ochrona stóp oraz dolnych partii nóg przed zewnętrznymi zdarzeniami, występującymi podczas wykonywania działań zawodowych, mogących powodować urazy mechaniczne, chemiczne lub termiczne jak oparzenie lub wychłodzenie, a także osłaniają przed zabrudzeniem, zamoczeniem lub zawilgoceniem. Wszystkie wymienione powyżej rodzaje obuwia umownie nazywamy obuwiem bhp.